pesanan buat korang yang suka phewit2

gerammm betol!! tadi time lintas jalan tetibe kete byk, n aku n sorang kawan aku pon ‘terstuck’ la kat tgh2 jalan tu.. n time dok tgh2 jalan tu, ade yg phewit2 la, pastu buat yg bunyi mulut tu la, hon la, n paling xtahan diorg cam sorak ke sergah ke ape tah, betol2 kat depan kitorang. gile terkejut!! hello,kitorang kat tgh2 jalan kot!! depan kete blakang kete..nasib baek terkejut je, buatnye kitorang rebah ke kat situ?? wat do you expect??!! nak bergurau pon biarla bertempat.. bawak la kete tu elok2!! tp still, kat mane2 pon, tolong la jgn buat phewit2 tu.. kitorg tak suka n tak kool langsong.. siyes!! klu korang, korang suke ke org dok wat mak ke, adek ke, kakak ke atau family korang mcm tu?? tak kan?? n plis jgn ckp sbb kitorang pakai xcukop kain ke ape, maybe tadi aku tak de la pakai baju kurung n tudung laboh sampai bahu, but i think aku dah tutop ape yg patot.. nak kate pakai ‘jangok’ liplap2 pon tak, juz simple je.. aku rase mayb bende tu dah jd habit korang tanpa korang sedari.. plis jgn buat dah.. klu memang dah tak leh, dah memang habit sgt2, paling2 koman pon, jgn la buat kat jalan raya macam tu.. membahayakan nyawa.. membahayakan korang yg bawak kete n aku yg nak lintas jalan.. it sounds simple, but it can happen.. oke, tu je.. boiboi,,

from zero to hero

nak tau satu cite?? nak?? oke2.. camni.. long time ago, in a land far far away… oke dah… cite ni terjadi kat sbuah prkmpungan kat india. klu sebut perkmpungan kat india, korang mesti bleh bayang camne rupe die kan?? Pejam mate….. byg jap……………... haa macam tu la ropenye.. oke dah… bende ni terjadi kat sebuah kelas tadika. tadika ke?? lupe lah, yg penting budak2 tu kecik2 lg, yg mana time tu kelas tersebut cumalah berbumbungkan langit n berlantaikan tanah je(aku xsure yg ni).. so, alkisahnye, suatu ari tu, cikgu kelas tu tanye la kat budak2 tu, “murid2, korang nak jd ape bile besar nanti?” camtu la lebih kurang.. then sorang2 cakap, nak jd petani la, pengembala la, keje2 cam gitu la.. maklumla, diorang mmg hidop dlm environment yg macam tu.. so mmg xpelik la.. then, sampai la kat sorang budak laki ni, tau die cakap ape? “saya nak jd saintis!”.. lalu terkejut la cikgu tersebut n die pon tanye la budak tu, “ko nak jd saintis ni ko tau ke ape ke bendenye saintis tu??” n budak tu dgn selembernye jawab, “tak tau, tapi saya nak jadi saintis!” .. cikgu tu dapat rasakan, ‘this boy is different from others!!’ so, looking at that boy’s determination, cikgu ni pon nekad nak tolong die.. tp, perkmpungan diorang tu terpencil sangat.. perpustakaan mmg jaoh gile,, aku xigt brape jaoh, tp mmg jaoh.. dgn pengangkutannye takde.. mmg susah giler nak dptkan sumber bacaan kat kampong tu.. tp, cikgu tu sanggop, naek cart xsilap aku, pegi ke bandar yg jaoh nun, n bawak balik buku banyak2, nak kasi kat budak tu.. budak tu mmg rajin n ade strong desire untok study.. n bile besar, budak tu jd ape korang tau?? saintis, aerospace engineer, professor n he was the prime minister of india tau! n he is a muslim.. he is Dr.Avul Pakir Jainulabdeen Abdul Kalam.. kenal tak?? klu nak tau lebih pasal die bleh google je.. amazing kan? dari sorang budak kampong yg tak tau saintis tu ape pon, n at last, die jd macam2.. xlupe jugak jasa cikgu die yg mmg byk membantu beliau.. cite ni dulu sir BI aku yg cite.. aku suke giler sir aku tu, everyday, ade je amazing stories yg die cite.. then aku baru tau, diorang ade buat satu cite pasal sorang budak ni yg inspired by life of A.P.J. Abdul Kalam ni.. tajok die 'i am kalam'.. aku xtgk lg cite tu, tp klu korang nak tgk, kat youtube pon ade.. ni link die 

http://www.youtube.com/watch?v=OZ2T0m3qPag

so, maybe aku ade tertokok n tertambah siket cite nih, sbb aku pon mcm igt2 lupe je cite nih.. tp aku rase main point die sampai kan??

ni la orangnye...

hohoho...  klu india ade A.P.J.Abdul Kalam, 
kite ade Tun Dr.Mahathir!! hehe

oke asenye tu je kot.. boiboi.. sharing is caring.. :)